Notizen ut'n Oktobermaand

de anfang is en fredenssluss.
bloots so fangt allens an.
as segen na den regenguss
ümarmt he straat un stadt un hus —
bloots so fangt allens an.

dat land maakt fassungslos un blied.
dorbinnen herrscht en lent,
as een dat ok in'n lent nich süht —
idyllisch as en märkenriek —
massiv, man transparent...

un wenn du nu noch twieveln deist,
denn maakt de raps di kloor:
ja, düt is lent! sien junge geist
is in di in dien harvsttied reist,
maakt ewig leven wohr...

vullkamen is bloots de momang —
bald glidd dat sacht ut sicht —
man in dien binnern föhlst noch lang,
wo jung dien hart, wo stark sien gang,
wo warm dat in di lücht...