Dörch dat Johr:
Winter

Versen un Vertelln vun Hans-Hermann Briese

Wintermörgen

Noch eenmaal
an en kolle Mörgen
hellwaak worden
de Daak to 't Fenster
herutschuven
dat witte Meedland
gewahren
herut un herut
mit blote Foten
de halvfroren
Ruugfröstgrund
dörwaden
noch eenmaal
de kolle Pien


Bibelfliese (Geburt Jesu)

Twee Bröörs

Mi is en Geschicht to Ohren kommen, de ik för Jo navertellen will. Dat is en jöödske Vertellen, in de dat um twee Bröörs geiht.

Dat was insmaal, dat twee Bröörs up de Barg Morija wohnden. De jungste was troot un harr Kinner, de ollste harr keen Froo of Kind. De Bröörs warkden mitnanner. Se ploogden dat Feld un brochen de Saat ut.

As dat an 't Koornarnten gung, stellden se de Schoven in twee gliek grote Hocken up, för elk een. De Sünn gung unner, un se leggden sük hen, elk bi sien Hocke. Man de ollste kunn neet slapen un doch: "Mien Bröör hett en Familie. Ik aver bün alleen un hebb keen Kinner. Man ik hebb nett sovööl Schoven nohmen as he. Dat is neet in Rieg."

He gung hoog, namm van sien Schoven un leggde de stiekum an de Hocke van sien Bröör. Nu kunn he slapen.


Sara Pittini: Engel

De anner Bröör wook midden in de Nacht up. Tomaal muss he an sien Bröör denken: "He is heel alleen un hett keen Kinner. Well mag woll up sien olle Dagen för hum sörgen?"

He namm van sien Schoven un leggde de stiekum an de Hocke van sien Bröör.
Anner Mörgen keken se sük an un wassen baff, de de Hocken gliek groot wassen as 'savends. Man se seen nix.

In de Nacht daarup deen se 't nochmaal. As se dochen, de anner sleep, gung elk hoog un namm van sien Schoven un wull de na de Hocke van sien Bröör dragen. Man se kwammen sük tomööt un sachen, dat een de anner war Goods tokomen laten wull.

Daar leten se fallen, wat se in Hannen harren, un fullen sük in Leevde in de Arms.

Spoor

De eerste Sneei
Wo föhlt sük an
Frisk fallen Sneei
Spoor van Gedeer
Veerbeend
Tweebeend
Daartüsken Minskenfoot
Daartüsken hen un weer
Ok noch en veerde Spoor
De Kolben
Van dat Scheetgewehr


Bild: Beate Briese

Laue Winter

Blot dree maal muss ik winters
up de Straat,
Sneei fegen, Ies krabben un Salt streien.
De Golfstroom lett an de Küst
keen rechtschapen Winter to.
Keen Fröst in d' Gund.
Sniggen un anner Ungood
Wachten up Vörjahr.
Stiekelswien kriggt haast keen Slaap
in sien Nüst.
Kunn ik klömen,
kunn 'k mi up de Sömmer freien.
Wennehr word dat weer richtig Winter?
Un denn dit:
Blitzies up de Straat!
Autos blieven an Slootskant hangen.
Snuut vull van disse Jahrstied.


21.12.2025

trüch


na baven


na't Flack

na de Startsiet