Modder Sünn ehr Kinner:

Se helpen den Wiehnachtsmann

Märken vun Sophie Reinheimer, överdragen vun Klaus-Dieter Tüxen

Tant Paula is op de Strååt den Wiehnachtsmann begegent. Ut en’n Speeltüüchlåden keem he rut. Ut sien’n Sack keek en Kasperlekopp.

„Na, Wiehnachtsmann, wor geiht’t? Wor steiht’t?“, fråågt se em.
„Veel Arbeit“, brummelt he, „köönt dien Kinner mi nich helpen un Christboomsmuck måken?“

Nu sitten se all mit glöhende Backen. Ieverig schuuvt de lüttjen Fingers den Fåden dörch bunte Strohhalmstücken.
Hurrå — Karlas Keed för den Wiehnachtsboom is fardig! Sooo lang is se worrn! Dörch de ganze Stuuv reckt se!

Bi Rosel geiht’t nich so fix. Ehr Fåden will nich so, as see dat will, in dat enge Lock rin. Mit veel Möögd hett se een Stück ferdig, dor leggt Tant Eva ehr ‘n ganzen Barg vun korte, bunte Papeerstriepen hen.

„Ååch, wat wunnerschöön“, röppt Rosel ut, as de Farvenpracht vun Root, Gröön, Blau, Geel, Gold un Sülver vör ehr sik utbreden dä.
„Kannst du dorvun Keden måken?“, fråågt Tant Eva fründlich.
Rosel harr gor keen Tiet to’n Antwoorden. Se lickt dat een Enn vun den Kleevstriepen an un drückt denn beide Ennen mit de lütten Fingern tosåmen.
„Tant Eva, een Ring is all fardig!“ Un denn hangt se den tweten in un den drüdden un veerten. Dat hett se vun Tant Greet sehn, dee mååkt ja mit de Modder tosåmen Wiehnachtsarbeit för den Låden.

En poor Kinner snieden Steerns ut Goldpapeer. Knipps — dor hett Georg sien‘n Steern merrn dörchsneden. Åvers de mehrsten warrt recht goot. Hei — wat se blenkert un glittert!

Rudi foolt sogor Steerns; hee is ja ok de gröttst Jung un Tant Eva seggt jümmers, hee is meist so goot dorför as Ilse. Dorüm foppt he ehr geern; hee argert sik, dat se dat jümmers noch beter mååkt as hee.
Tant Paula geiht vun een’n nå’n annern. Wor dat nich recht gåhn will, helpt se.
„Tant Paula, mi sünd all de Halme vun’n Fåden rutscht!“
„Tant Paula, mien Kedenringe kleevt nich!“
„Du hest dee to natt mååkt, mien Kind!“
„Tant Paula, ik heff all ’n Barg ferdig!“