Dicke Frünnen

vun Fidi Ehlbeck


Fründschaft is woll uck vergänglich,
doch gifft uck welke lebenslänglich.
Twee Mannslüer, de sick goot verstünnen,
wörn as Nabers dicke Frünnen.
Se kennt sick mehr as föfftig Johr.
"Dicke Frünnen" is nich ganz wohr,
de eene is ganz dünn sogor.
De een is wie so'n Schrank,
de anner rank un schlank.



Se wörn vör öber föfftig Johrn
jüst to sülbe Tiet geborn,
wat aber uck nich richtig stimmt,
wenn man dat genauer nimmt.
Dat wör so acht Daag uteneen,
de Ünnerscheed is nich to sehn.
Wenn mol een Geburtsdag hett,
fiert se dat denn jümmer nett.
De Öllste fangt denn dormit an,
de anner acht Daag achterran.
So wörn se jümmerto an wannern
vun den eenen na den annern.

Un nu wör de Geburtsdag rund.
De föfftigste is doch'n Grund
to'n grötter fiern so up'n Saal.
"Jawoll, so makt wi dat nu mol.
Worüm vun een to'n annern lopen?
Wi fiert mol richtig groot tohopen
mit so ganz veel Gäst, so'n rejalig Fest."
Wo man dat woll fiern müch?
Dat is natürlich in Laumbrüch!

Dor schmeckt dat uck doch jümmer goot.
Bedeenung fründlich, flink to Foot,
un de hebbt all so schöne Been,
uck inne Blus' is wat to sehn.
Mit föfftig magst dor uck an dinken,
nich bloß an eten un an drinken.
So güngen den Schlanken sien Gedanken.



Se hebbt dor fiert mit gröttste Lust.
Annern Morgen wör denn Schluss.
Alle Lüer de sän, dat wör herrlich wän.
Jem har dat alln's goot gefulln,
dat se geern wollerkommen wulln.
Tohopen fiern har sick bewährt
un is dorüm nich verkehrt.

De Johrn, de vergaht so flott.
Güng woller so in olen Trott.
So fung de öllste woller an,
de anner acht Daag achterran.
Un so wör de Tiet bald dor
mit teihn Johr öller, sösstig Johr.
"Wi fiert tohopen, dat is klor.
Man wo willt wi dütmol hin?"
Laumbrüch, dat full jem woller in.
Dor gifft dat goot to eten.
Wat anners harrn se all vergeten.
Man weet jo, so in Öller
vergaht de Johren schneller.
Ruckzuck wör dat denn so wiet
mit sömtig. Nee, wat löppt de Tiet!
Wo man nu woll fiern müch?
"Och, an besten passt Laumbrüch.
Dat passt so richtig för us Öller,
dor kriggst'n Seniorenteller."



De Tiet, de löppt so schnell, wohrhaftig,
bald wörn de beiden denn nu achtig.
Wo kunn man nu mit achtig Saken
noch so'n grotes Fest woll maken ?
Man is nich mehr so goot to Foot.
"Laat us na Laumbrüch man hin,
Dor kummst goot mit Rollators rin."

Fiern dään se goot un geern
un wulln dorüm uck negentig weern.
Dat sünd se mit de Johrn uck worn.
"Wat sünd de Johrn doch lopen!
Dat fiert wi woller groot tohopen."
De öllste sä: "Wat ick woll müch,
ick müch woll geern na Laumbrüch.
Is schön dor, wat de Kinner sän.
Dor sünd wi jo noch gor nich wän."

De Tiet, de löppt, se hebbt sick wunnert:
"Minsch, nu ward wi uck all hunnert.
Dor mutt man woll an fiern dinken
un dröft kuum Alkohol noch drinken.
Allerhöchstens een Likör.
Is nix so, as dat fröher wör.
Man is jo keene negentig mehr.
Kennst du en schöön Lokaal?" — "Ja, doch...
Dor weer doch een! Wo heet dat noch...?"


26.9.2021


na baven