Mien Geboortshuus, Sunsche Wisch. Foto
Dieter Guderian
Wulle wulle Gäussi.
wat raschelt in Strooh?
Dat sünd mien leiven Gäussi,
de hebbt ja keen Schooh.
De Schauster hett Ledder,
kein Leisten dortau,
drüm gahn mien leiven Gäussi
noch jümmer åhn Schooh.
De Bagger stött dat Huus üm.
Foto Jörg Scheffelke
En ole Kierl bün ik woorn,
mien Gäussi sünd in den Heven flågen,
mit en lahmes Krüüz sitt ik hier rüm,
mien Huus, dat pläugt en Bagger üm.
En Puuk
hett Schaulhuus
mit veel Mööh schütt, wat nu
de Bagger in sien Muul versluckt
un in dat Boddenwader spuckt
.
Reaturiert schallt Land warden.
Weg mit Wall,Pumpen, Diek un Graven.
De See schallt Land wedder hebben.
Moorig-moddrig ward warden.
Renaturiert to en Moorholt. Foto BlueCanoe/Wikimedia
Commons
Warktüüg ut de Steintiet
Steinbiele hebbt se funnen
dor achtern bi de Hoge Düün,
en anner Schöör gifft Kunnen
vun Minschen, de hier wahnt.
"Dat Land is renaturiert!"
Dat is nu vun Bedüden.
Se mellt dat hen na Brüssels Bürokratie
un köönt en Stück Autobahn buen,
villicht in Rumänien.
Rumänische Autobahn. Foto Bogdan/Wikimedia
commons
Un kannst singen: Keen schöner Land in disse Tiet!