Olle Böm vertellen lies:
Dei Linn tau Polchow

vun Behrend Böckmann


As öllstet Dörp in't wiede Land
Is Polchow œwerall bekannt
Un jeder Mäkelnbörger weit,
Worüm Polchow Polchow heit.

Vör dusend Johr un bäten mihr
Dei Minsch an dissen Urt all wier,
Un anne ein Bäk mit "Polje" — Feld —
Hett hei den Acker all bestellt.

Un nå un nå is't denn so kåmen:
Bäk un Urt, sei kreegen Nåmen;
All dusend Johr nu Polchow heiten,
As wi ut olle Akten weiten.

Siet man Bäk un Urt so nennt,
Ein olle Linn dees Gägend kennt.
Sei wasst ok hüt noch drall un stark,
Por Schritt von af, dicht bi dei Kark.


Linn tau Polchow

Un dusend Johr steiht sei all dor
Un sei gräunt wedder Johr för Johr.
Ach wenn's uns doch vertellen künn,
Woans's dei Tieden œwerstünn!

Dei olle Linn künn all beläben,
As Polchow nå Dargun wür gäben
Von'n Pommernherzog Kasimir,
So steiht dat inne Amtspopier.

Sei wier dorbi, as reformiert,
As't Volk dei Ridderschaft verihrt,
Beläwt Polchow in schwedsche Hand,
As Wallenstein töch œwer't Land.

So oft ein Hus, ein Herrschaft föll,
Dei Linn sik ümmer uprecht höll,
Ehr Wöddel suucht den Läbenssaft,
Hei gifft den Bom dei nödig Kraft.


Stamm von'e Polchower Linn


7.3.2026

 


na baven