Rudolph, dat söte Rönndeert

vun Addi Kahl


Rudolph, dat nordern Rönndeert
harr ’ne roote Snuut, so sööt;
wodennig man Rudolph maal sehn kunn,
spotten se: „Sien Nees, de glöht!“

Un all sien Süstern un Bröder
möken em dat Leven so swoor.
Keeneen wull mit em to doon hebben,
un Rudolph kööm alleen sik vör.

Aver nagraad kööm de Wiehnachtstiet
de oole Nikolaus krüüz sien Weeg,
un meen: „Rudolph, mit di an miene Siet
kommt wi beiden good torecht!“

Nu begünn denn ok för Rudolph
de lang’n Weeg mang Ies un Snee.
Gedullig tröck he Nikolaus Sleden,
dat dö sien Bröder un de Süstern weh.

Aver Rudolphs Tuur dörch Winterland
dorhenn, wo all de Kinner wohnt,
röpen: „Rudolph, bringt uns Speeltüüg ran,
denn hett dat töven sik lohnt!"

So begünn denn för 't Rönndeert
de Sledentuur dank rode Nees,
keeneen Spott mehr över Rudolph,
wenn he durch Wald un Straten scheest.


27.12.2017


na baven